بحرانها آزمونی برای تابآوریاند؛ اما تجربه نشان میدهد افراد تابآور از الگوهای مشترکی پیروی میکنند.
پذیرش واقعیت بهجای انکار
اولین قدم در مواجهه با بحران، پذیرفتن واقعیت آن است، نه امیدواری به ناپدیدشدنش.
تمرکز بر آنچه در کنترل ماست
افراد تابآور انرژی خود را روی اقدامهای در دسترس میگذارند، نه روی چیزهایی که کنترلی بر آنها ندارند.